Nie nowa trasa, lecz dłuższa dostępność połączenia była istotną zmianą dla pasażerów z poznańskiego osiedla Lecha w 1982 roku. Tramwaj numer 23, wcześniej obsługujący tę część miasta tylko w szczycie, zaczął jeździć przez cały dzień. Mieszkańcy zyskali dzięki temu możliwość korzystania z tej linii także poza porami największego ruchu.
Wcześniejsze ograniczenie miało znaczenie przy planowaniu przejazdów: sama obecność numeru 23 na osiedlowej pętli nie oznaczała, że można było wybrać to połączenie o dowolnej porze dnia. Rozszerzenie godzin obsługi odpowiadało na potrzeby podróżnych, którym szczytowy rozkład nie wystarczał.
Od uruchomienia pętli do całodziennej obsługi
Tramwaje docierały na pętlę na osiedlu Lecha od 1979 roku. Kursowały tam dwie linie o różnych punktach początkowych: piątka przyjeżdżała z Górczyna, natomiast trasa numeru 23 prowadziła z Lampego. Zmiana wprowadzona w 1982 roku dotyczyła zatem czasu kursowania istniejącego połączenia, a nie doprowadzenia tramwaju w nowe miejsce.
Z historią tej obsługi wiąże się również zajezdnia przy ulicy Madalińskiego, przez lata będąca miejscem postoju licznych poznańskich tramwajów. W 1982 roku stacjonowały w niej trzy wagony typu N wykorzystywane na linii 23 prowadzącej do osiedla Lecha.
Źródło: facebook.com/mpkpoznan